Nataša Škorić

Nataša Škorić

Nataša Škorić je likovna umetnica iz Beograda. Rođena je 1971. godine u Beogradu. Diplomirala je i magistrirala slikarstvo na Fakultetu Likovnih Umjetnosti na Cetinju u klasi profesora Dragana Karadžića. Izlagala je samostalno, kao i na više kolektivnih izložbi. Živi i radi u Beogradu.

 

Predstavljamo deo njenog umetničkog opusa u vidu umetničkog projekta Oblici.

 

Oblici su radovi između apstrakcije i realizma, slikarstva i reljefa. Napravljeni su od medijapana, gvožđa, drveta, pigmenta, uljanih boja, voska.

Klara, kombinovana tehnika, 186/160 cm
 

Sami oblici, kao likovni element, nisu cilj njenog rada. Oblici materijalima daju kontekst. Autorku u slikarstvu najviše zanima materija, i nju bira pristrasno. 

Od materijala najčešće koristi metal i grafit zato što su komunikativni, parafin i vosak zato što omogućavaju bogate reljefne incidente, drvo i uljane boje zbog unutrašnje, duboke toplote, pigmente, gar i mermerni prah zbog načina na koji nastaju. Ti procesi su dugotrajani i nose sa sobom vreme kao posebnu vrednost.

Sa Oblicima, autorka je probala da iskustvo sa materijalima primeni na realno slikarstvo.

Tri, kombinovana tehnika, 150/120 cm
 


Međutim, uporno slaganje različitih tekstura dobijenih višeslojnim nanošenjem, zajedno sa motivima cveća, stisnutih uz motive zaobljenih teških saksija pretvorilo se u stvaranje čvrste celine u kojoj je materija postala dominantna.

Protiv očekivanja, iako realni, ovi oblici nisu oglasili spoljašnji prostor, nego su čvrsto spakovani i predati dinamici prostora, sebi pridružili mentalnu sliku stvarnog sveta, ilustrujući autorkine doživljaje istog.

S’ ljubavlju, kombinovana tehnika, 200/192 cm
 

Raditi pigmentima, grafitom, čađi, mermernim prahom, slikarski ih zauzdavati, za Škorićevu znači najpre zagnjuriti ruke u njih... primiti ih, odžačarski, pekarski, u pore, pokrenuti telo da živi njihove hirove ne bi li se doprlo do njihove povlašćene, uvek iznova ciljane mase, gustine, tvrdine ili masnoće, sjaja, uvek muklog prizvuka.

Milov, kombinovana tehnika, 200/156 cm
 

U tom doslovno fizičkom obračunu nimalo ne čudi da je pomoć, pored ulja, polikolora i lakova, tražena i od voska, parafina, pa najzad i od drveta podloge - pogodnijeg od slikarskog platna da odgovori na toplinu tela. Mermernom prahu se tu pridružuje i cement, njegovo mešanje sa drugim materijalima, lepljenje, utrljavanje... do betonske tvrdine, ali i do najtananijih valerskih razlika i harmonskih skokova. Ni upotreba medijapana za podlogu slike tu ne znači odustajanje od ovog visoko individualizovanog odnosa prema materijalima. Ne odričući se njegove glatkosti i sjaja, Škorićeva pokriva medijapan akrilikom i lakom za čamce a kroji ga u obliku ogledala voljenog u detinjstvu, čulnog “zbog ovalnog oblika i sivih (staračkih) mrlja” na koje se vraća preko prišpendlanih manufakturnih buba ili slikanih slepljenih gomila latica. I sečenje lima, i uključivanje njegove rđe u celinu imaće isti cilj.

Reč je o neprekidnom i nepredvidljivom rušenju granica upotrebe materijala, svojstvenom umetnosti druge polovine dvadesetog veka ali posebno iznenađujućem ako se ima u vidu pokazana izuzetna likovna strogost. Treba, naime, imati u vidu da Škorićeva “kroji” svoje motive u tradiciji crtačke discipline osvajane od Matisa i Arpa preko Elsvorta Kelija do Gerija Hjuma sa slobodom i inventivnošću dostojnom ovih velikana. Opredeljujući se za biljne motive, ona ih reže u drvenim, medijapan i limenim  pločama da bi na zidu, uz osoben, neobično bogat ali otežan, u niže registre  stegnut kolorit, intenziteta potapanog u materiju,  stekli i skulptorski identitet – da bi uspostavili svet senki robusne snage. Lj. Gligorijević


                        
                              



 

 


 


 

 

 

 

Profil

Morate se ulogovati da biste poslali poruku
Uloguj se | Registruj se

Tip of the day

"Simplicity is the ultimate sophistication"
 

Leonardo da Vinciviše
Mouse Eye Tracking by PicNet Software Development Services
text