Ordinacija Dr.Dragić by Fluid:arhitektura

Ordinacija Dr.Dragić

Predstavljamo jedan od poslednjih realizovanih projekata studija Fluid:arhitektura u okviru kojeg su kao autori i saradnici radili Đorđe Gec, Nevena Pivić, Vanja Otašević, Zorana Vasić, Tijana Vitomir.

 

 

Još jedan u nizu atraktivnih prostora potpisanih u okviru arhitektonskog studija arhitekte Đorđa Geca, je i nova klinika za laserske operacije vena i vensku etstetiku doktora Petra Dragića, koja se nalazi u Novom Sadu na adresi Trg Mladenaca 4-6.

Ovaj spektakularan enterijer ordinacije koja se nalazi u samom centru Novog Sada, u zgradi Adamovićeve palate iz 1911. godine, počinjete još bolje da razumete pri prvom susretu sa njegovim vlasnikom doktorom Dragićem.  

Dr Petar Dragić je jedan od najeminentnijih stručnjaka za lasersku hirurgiju vena. Specijalista je iz hirurgije i subspecijalista kliničkog ultrazvuka. Sa svojih nepunih 46 godina, spada u red svetskih stručnjaka iz ovih oblasti. Dobitnik je brojnih priznanja, a prošle godine je dobio i specijalnu nagradu u Brazilu za doprinos ovoj grani medicine. Pre osam godina, dr Dragić je prvi, ne samo u Srbiji nego i u okruženju, uveo laserske operacije vena. Od tada ih je u centrima u kojima operiše, obavio oko 6.000!

Klinika u Novom Sadu je deo Centra za savremenu vensku terapiju laserom "Dr DRAGIC" tj. kompleksa klinika koje se bave isključivo venskom problematikom i kao takva je jedinstvena u zemlji i regionu.

Ordinacija se nalazi na prvom spratu, u stanu, na uglu zgrade. Pri samom prilazu zgradi, dok još stojite na ulici i posmatrate staro zdanje s početka veka, ne možete ni da pretpostavite u čemu ćete se za samo koji minut naći.



Ispred ulaznih vrata postoji logo klinike, samo kao mala naznaka, signal, priprema za ono što vas čeka unutar prostora. A unutra se nalazi svemirska baza Dr. Dragića, strogo projektovana po njegovim merilima i u skladu sa njim samim i oblastima u kojima je najbolji - laserska hirurgija vena!

Pri ulasku u ordinaciju nalazite se u jednom uzanom hodniku dužine 15m, koji prolazi duž celog stana i vodi pacijenta do čekaonice. Osim info pulta sa desne strane na početku hodnika, celokupan utisak o prostoru vam formira upravo taj hodnik. On je žila kucavica čitavog prostora.

Dužina hodnika je još više naglašena jednoobraznom oblogom od medijapana koja formira zidove sa leve i desne strane hodnika, i dugačkom tankom lampom/led trakom koja lebdi u prostoru.

Lampa je postavljena na sajlama koje su gotovo nevidljive sa plafona i izgleda kao laserski zrak koji prolazi kroz ceo prostor. Ovaj detalj u vidu svetlosne trake na svojevrstan način naglašava i smer kretanja pacijenta.

Na samom ulasku u ordinaciju može se učiniti da se u tom prostoru nalaze samo linearan hodnik i čekaonica na njegovom kraju. I možda neka neizvesnost, šta li se krije iza svetlećih panela?

Arhitekti su pametno maskirali prostorije koje se nalaze iza "zidova" od medijapana, i na taj način naglasili uzbudljivost ulaska u ordinaciju. 

Iza ovih zidova - obloga od medijapana, nalaze se prostorije ordinacije koje pacijent ne može da sagleda iz hodnika. Na oblozi od medijapana se u srednjoj zoni, celom dužinom hodnika postavljeni su paneli belog prosvetljenog korijana. Na korijanu je njegovim prosecanjem formiran patern/šara, kroz koji prolazi svetlo (led trake iza obloge od korijana).

Na ovaj način, formirani su svetleći paterni na zidovima koji prate posetioca na putu ka čekaonici. Postoje različiti režimi po kojima se ovo svetlo pali i gasi, te se dobijaju i različiti efekti. Na mestima koja ne svetle (skrivena vrata), patern se ponavlja na korijanu u vidu reljefa. Na taj način, kada je svetlo u oblozi ugašeno, obloga deluje jednoobrazno (kao da je od jednog materijala) i formira jednu sliku, a kada se svetlo upali dobija se sasvim druga slika.

Vrata za ulazak u "skrivene" prostorije su deo obloge od medijapana i ne postoje kvake sa strane hodnika. Iza njih se nalaze toaleti, pomoćne prostorije i dve sale - jedna manja za dijagnostiku tj. preglede, i druga, veća, za intervencije.

Ovakvom organizacijom je postignuto uređeno, optimalno kretanje pacijenata i nemešanje putanja. Na ovaj način su ispoštovani higijenski uslovi, kao i zagarantovana intimnost pacijenata.

U unutrašnjosti ordinacija, obloga od medijapana iz hodnika formira plakare. Na nekim mestima, umesto punih medijapan krila plakara su stavljena krila od korijana, i ti plakari su sa unutrašnje strane osvetljeni, tako da se i u ordinaciji ponavlja efekat prosvetljenog korijana. 

Takođe je i sadržaj plakara prosvetljen, te se na korijanu formira senka tako da se instrumenti i drugi neophodan asesoar doktora Dragića pojavljuje kao senka na vratima/krilima plakara. Kada je svetlo ugašeno, korijan se ne razlikuje od medijapana i ceo zid deluje jedinstveno.

Nakon ulaza u ordinaciju i prolaska kroz hodnik do čekaonice, sledi prijem iz čekaonice u salu za dijagnostiku, pa iz sale (po potrebi) pacijent ulazi u salu za intervencije (ove dve sale su povezane između sebe) ili izlazi u hodnik i odlazi iz ordinacije (svaka sala ima poseban izlaz u hodnik - skrivena vrata).

Posle dugačkog i uskog hodnika pacijent se nalazi u širokom i svetlom prostoru izdizajnirane čekaonice. Ovde se začudnost stišava, pacijent opušta da bi odavde nakon kratkog čekanja bio primljen u prostoriju za prijem pacijenata.

Čekaonica je svetla, s obzirom da se nalazi na uglu samog objekta tj. stana i ima prozore celom svojom dužinom.

Ceo enterijer je urađen u raznim nijansama bele - beli medijapan, beli korijan, beli epoksi pod, beli zidovi. Mobilijar je takođe u nijansama bele.

 

 

 

 


 

Fotografije: Ana Kostić
Tekst na engleskom jeziku možete pročitati na ovom linku.

Profil

Morate se ulogovati da biste poslali poruku
Uloguj se | Registruj se

Tip of the day

Perfection is attained by slow degrees; it requires the hand of time.
 

Voltaire više
Mouse Eye Tracking by PicNet Software Development Services
text