Muzej moderne umetnosti u Malmeu - prikaz izložbe

"Objects and bodies at rest and in motion"
Muzej moderne umetnosti, Malme 
(26. septembar 2015 - 7. februar 2016. godine).

Izložena dela predstavljaju njujoršku kolekciju i donirana  su 1973. godine Muzeju moderne umetnosti u Malmeu. Iako su mediji u kojima se izražavaju drugačiji, svi umetnici se bave istim pitanjima – gde se završava slikarstvo a počinje skulptura i istražuju njihove veze.

Umetnici predstavljeni na ovoj izložbi su: Ellsworth Kelly, Frank Stella, Jo Baer, Sol LeWitt, Eva Hesse, Carl Andre, Trisha Brown, Dan Flavin, Simone Forti, Donald Judd, Walter De Maria, Agnes Martin, Bruce Nauman, Yvonne Rainer, Joel Shapiro, Richard Tuttle, Franz Erhard Walther, Hannah Wilke.

Dan Flavin koristi svetlosne snopove kao medij. Njegova serija skulptura sačinjenih od neonskih svetiljki pod nazivom ’’Spomenik V. Tatljinu’’ sasvim jasno nazivom aludira na ruski konstruktivizam. Tatljinove revolucionarne ideje o ujedinjenju umetnika i tehnologije inspirišu Flavina da radi sa sirovim materijalima, vidljivim konstrukcijama po arhitektonskom principu rada i prostora. Konstruktivizam i produktivizam želi da izbriše svaki trag osobenog i ličnog iz svojih dela, pa tako i Flavin koristi u svojim radovima neonske svetiljke standardnih boja i veličina. Osvetljeni prostor postaje važan deo umetničkog dela koji komunicira sa publikom i objektima oko sebe. Minimalizam koji se susreće sa kinetičkom umetnošću.

Frank Stella je početkom pedesetih godina uradio niz serija crnih slika gde je pokušao da dođe do apsolutne nule i porekla same slike od koje bi kasnije mogao da stvori nešto novo. Iako upoznat sa ruskom avangardom i Maljevičevim Crnim kvadratom, on i Donald Judd su tražili inspiraciju u američkom akcionom slikarstvu Jacksona Pollocka. Frank Stella je pokušao da naglasi sliku kao predmet. Cik-cak izgled platna i linije četkom koje izlaze van samih granica platna i ostavljaju mogućnost nastavljanja u prostoru, metalni prah koji pokušava da liši sliku iluzionističkog efekta dubine. Njegov često citiran komentar ,,What you see is what you get’’ u kontekstu slika se može tumačiti kao jedna od osnovnih ideja minimalizma.

Donald Judd se bavio filozofijom i istorijom umetnosti dugo pre afirmisanja sebe kao umetnika. Prema njegovim rečima skulpture su proizašle iz njegovog slikarstva, koje sada postaje trodimenzionalno i izlazi u prostor. Na svojoj prvoj izložbi predstavio je samo pet dela koja su činila pet varijacija monohromatski obojenih slika. Skulpture same po sebi ne predstavljaju ništa osim svog čistog apstraktnog oblika i nemaju nikakvu predstavljačku ulogu. Nadovezujući se na poništavanje umetnika kao autora Džud angažuje firmu koja zapravo proizvodi elemente za njegove skulpture lišavajući na taj način umetničko delo bilo kojeg traga ličnog. Kao i Rotko i Džud pažljivo promišlja na koji način i kako će njegova dela da budu postavljena i unapred razmišlja o odnosu publike i dela.

Elsworth Kelly započinje svoju umetničku karijeru interesovanjem za geometrijsku apstrakciju, i istražujući polazi od Sezanovog geometrijskog slikarstva i stiže do neplasticizma. Jedan prilično jasan put apstrahovanja slike. Eksperimentišući sa geometrijskim oblicima naslikao je mnogobrojne slike koje mogu da se rekombinuju u drugačije kompozicije. Ostavljajući ivice nedovršenim, stvarnim i davajući svakoj boji svoj prostor. U kasnijim radovima komponujući sliku izbacivao je sve više elemenata da bi na kraju je sveo na čisti minimalizam ističući plošnost slike.

Sol LeWitt je započeo svoju karijeru kao grafički dizajner do šezdesetih godina kada dobija posao u Muzeju moderne umetnosti u Njujorku. Kao i mnogi drugi umetnici njegove generacije LeWitt se okreće od apstraktnog ekspresionizma i subjektivnog koji je dominirao umetničkom scenom još od četrdesetih godina. Stvarao je matematičke sisteme koji su mu koristili kao obrazac za građenje kompozicije. Inspirisan pokretom preuzima u nekom smislu nasleđe futurizma i diveći se Mejbridžu – pioniru pokretne fotografije njegov rad predstavlja progres i pokret. Njegove otvorene kubične strukture artikulišu prostor unutar i izvan njih.

Eva Hesse za svoje skulpture i instalacije koristi sirove materijale. Njen rad je  u domenu čulnog i apsurda. U početku je pripadala krugu umetnika apstraktnog ekspresionizma. Preselivši svoj studio u napuštenu fabriku tekstila počinje da ispituje metal i druge sirove materijale i eksperimentiše sa skulpturom. Estetika minimalizma je evidentna ali ono što je razlikuje od ostalih umetnika - kolega  koji izlažu je to što ona svojim skulpturama daje neki vid subjektivnog i ličnog – ne negirajući umetnika kao autora u potpunosti.

Fondacija Eva Hesse je nedavno pokrenula kickstarter kampanju kojom bi se finansirao dokumentarac koji bi pratio život Eve Hesse ali i umetničke scene šezdesetih godina u Njujorku.

Profil

Morate se ulogovati da biste poslali poruku
Uloguj se | Registruj se

Tip of the day

"Simplicity is the ultimate sophistication"
 

Leonardo da Vinciviše
Mouse Eye Tracking by PicNet Software Development Services
text