,,Portret tradicije’' fotografije Nikole Veljića

Portret-tradicije-

Nedavno je održana izložba fotografija ,,Portret tradicije'' Nikole Veljića, u Kući Đure Jakšića.

Izložba je nastala iz istoimenog projekta u okviru kojeg je Nikola učestvovao u periodu između 2014 – 2016. godine. Tokom tog perioda on je beležio i dokumentovao članove i atmosferu nekoliko kulturno-umetničkih društava među kojima su KUD ,,Abrašević'' iz Smederevske Palanke, KUD ,,Vitoševac'' iz Ražnja i KUD ,,Sikiričko kolo'' iz Paraćina.

Nikoline fotografije čine deo jednog etno-kulturološkog projekta u okviru kojeg se nastojalo da se sačuva za sadašnje i buduće generacije ono što čini tradicionalne vrednosti ovog naroda. Pod tim ne podrazumevano samo igre, nošnju i tradicije kojih se drže kulturno-umetnička društva. Prema Nikolinim rečima, on je svojim fotoaparatom, pre svega, nastojao da zabeleži trenutke istine, radosti ili tuge, početke ili završetke. ,,Publika je bila pozitivno iznenađena idejom, ali i kvalitetom sadržaja zbog toga što sam uspeo da zabeležim pravu sliku o životu i stvaranju pojedinaca''.

Portret-tradicije-

Kao neko ko se od rane mladosti bavi fotografijom i njenim raznim žanrovim – uspeo je da iskombinuje i iskoristi u okviru ovog projekta veštine koje je stekao baveći se studijskom, uličnom fotografijom i fotografisanjem portreta. Uprkos tome što je portret glavni žanr na ovoj izložbi, možemo uočiti i kako mu je iskustvo sa uličnom fotografijom pomoglo da te portrete uradi na vrlo profesionalan način uprkos tome što su i oni sami proizvod trenutka i atmosfere sa proba kulturno-umetničkih društava, a ne rezultat studijskog poziranja.

Portret-tradicije-

Ono što nam Nikola Veljić dokumentuje i pruža na uvid jesu etnološke slike, detalji sa narodnih nošnji, u čiju izradu je uneto vreme, trud i tehnika tkanja, kreativnost kojom su vekovima unatrag bili obdareni ljudi sa ovog podneblja i koja se prenosi s kolena na koleno, koja se nasleđuje, ali koja se i uči. Time nas Nikola podseća na ono što je u nekoj nama dalekoj tradiciji bilo vrednovano kao umetničko načelo oponašanja – imitatio.

Još jedan vrlo važan aspekt ove izložbe skreće pažnju sa etnološkog gledišta na jedno malo više antropološko stanoviše. S obzirom na to da su Nikolinim kadrovima obuhvaćeni ljudi koji rade i stvaraju u okviru ovih kulturno-umetničkih društava u vrlo spontanim situacijama, treba se osvrnuti na emocije i karaktere kojima umetnik svedoči i koje nam dokumentuje. Posmatrajući lica, osmehe, facijalnu ekspresiju i gestikulaciju portretisanih, naš pogled svedoči onome što su istinske ljudske vrednosti. Na fotografijama vidimo lepotu mladosti, nevinost i čistotu detinjstva, sestrinsku ljubav, mudrost starijih, dostojanstvenost običnog čoveka bez obzira na uzrast ili društveni status,  upornost i trud koju ulažu mlađi članovi kolektiva i koja treba da bude uložena kako bi dala pozitivne rezultate.

Portret-tradicije-

U prilog tome svedoči činjenica da je jedan od portretisanih, mladi harmonikaš iz KUD-a ,,Abrašević'' uspeo da iz Smederevske Palanke dospe na konzervatorijum u Beču, kako nam kaže Nikolin prijatelj i kolega saradnik Marko Trojanović.
Rečju, Nikola nas podseća na sve ono što je istinski vredno i lepo u jednom običnom, pa i neobičnom ljudskom životu.

Portret-tradicije-

Fotografije Nikole Veljića iz serijala ,,Portret tradicije'' ne zaustavljaju se samo ovde, na području gde su i nastale. Umetnik koji živi i radi u Njujorku dobio je priliku da svoje radove između ostalog izlaže i u galeriji MORA u Nju Džersiju u okviru jedne kolektivne izložbe. Ta izložba je značajna zbog toga što se hronološki poklapa sa Veljićevom samostalnom izložbom u Beogradu, i jer su na njoj izložene dve fotografije nastale u okviru ovog projekta, uprkos tome što su na izložbi, među Nikolinim radovima, zastupljene uglavnom njegove ulične fotografije. U pitanju su fotografije koje nose naslov ,,Zagrljaj''  i ,,Zeka''. Osvrnuvši se na njih kao na dva parametra koji otvaraju i zatvaraju ovu izložbu i razmotrivši njihovu ikonografiju možemo da naslutimo umetnikovu vizuru.

Na jednoj je prikazan starac koji bistrim i odlučnim pogledom gleda u kameru, sa ispruženim kažiprstom i osmehom, koji bez ikakvog pretećeg stava ukazuje na simboliku kažiprsta kao pokazatelja puta. Dok na drugoj vidimo prikazanu mladu, lepu, nasmejanu devojku koja širi ruke. Uhvaćena iz gornjeg rakursa, deluje kao da obuhvata život tim rukama. Očigledna toplina njihovih osmeha sugeriše nam lepotu življenja koju akteri manifestuju tradicionalnim pesmama i igrama, a fotografije reprezentuju srž narodnog duha u kom starost podrazumeva mudrost i putokaz, a mladost aktivno delovanje, a spaja ih dobrota, jednostavnost i otvorenost prema životu.

Profil

Morate se ulogovati da biste poslali poruku
Uloguj se | Registruj se

Tip of the day

Perfection is attained by slow degrees; it requires the hand of time.
 

Voltaire više
Mouse Eye Tracking by PicNet Software Development Services